"از چشم گیوتین فضا هم سری است برای قطع شدن"
دوباره ستاره ی آسمان دلم چشمک زد
دوباره شب تاریک دلم را ماه چشمت روشنی بخشید
دوباره قایق به گل نشسته ی دلم را کشتی کلام گرمت نجات داد
دوباره رخسار زرد و رنگ پریده ام را دستان پر مهرت سرخاب کشید
"ای که نگاهت می ارزد به تمام دنیا"
دوباره ....
دوباره شیرین شدی و مرا فرهاد خود کردی!!!
(سام ستایش)
این هم تنوعی است!
چه می شود کرد؟
من
تکان نمی خورم
پرودون رئیس جمهور می شود!
باکی نه.
زنده
باد
آنارشیست
!
(بردیا کامیار)
- راستشو بگم ناراحت نمیشی؟
- چرا!
- پس٬خیلی بهت میاد.
- جدی میگی؟
- نه!
(بردیا کامیار)
سپرده بودم
اگر خواستم عاشق شوم٬
زندانیم کنند
اگر خواستم عاشق شوم٬به شلاقم بندند.
حالا
اگر چه جای زخم ها اندکی می سوزد
اما
خیالم آسوده است!
چرا که به زندانبان سپرده ام
اگر باز خواستم عاشق شوم......
(بردیا کامیار)
چشمانی که پاهایت را التماس می کرد
التماس می کرد نرو!
پاهایی که قدم بر می داشت
قدم هایی که بر روی دل من می گذاشت!
و آن را لگدمال می کرد!
دلی که با تمامی تمام شدنش هنوز ناتمام مانده بود!
و تو با رفتنت آن را تمام کردی
افسوس که تو این ها را نفهمیدی.
(سام ستایش)
یه کم که گذشت به راننده تاکسی گفت:آقا همینجا نگه دارین.
پول تاکسی رو حساب کرد و پیاده شدن.
تاکسی هنوز راه نیفتاده بود که صدای ترمز وحشتناکی همه رو متوجه عقب کرد!
تا برگشتم دیدم مرد بیچاره روی زمین افتاده و همسرش دو دستی توی سرش می زنه!!!
(سام ستایش)
در دست بیا٬راهی تفسیرم کن
گویند که خوب می پری از مشتم!
جستی بزن و دوباره درگیرم کن.
(بردیا کامیار)
